เส้นทางสายเล็ก ๆ เกิดจากรอยเท้าที่ย่ำเหยียบของมนุษย์
เส้นทางใหญ่ ๆ เกิดจาก การสร้างทางของมนุย์
แต่ไม่ว่าทางสายนั้นจะเล็กหรือใหญ่
เมื่อก้าวเดินแล้ว เราก็ต้องเดินต่อไปเรื่อย ๆ
ทางสายนั้นจึงจะกลายเป็นทางที่แท้จริง...


คงมีใครคนหนึ่ง...ที่อยู่ที่ไหนสักแห่ง
ที่จะยอมรับทุกอย่าง...
....เข้าใจชีวิตที่ฉันเป็น....
และคงมีใครคนหนึ่งที่ยอมเป็นทุกๆอย่าง...
ที่อยู่เคียงข้างไม่ห่าง...ก็ได้แต่หวัง...
คงไม่นาน...(สักวันคงเจอ)...

เรียนรู้ชีวิต...ในการรับใช่ผุ้อื่น!!!
รับใช้โดย(...)ไม่มีเงื่อนไข!!!
เต็มใจด้วยความคิดของตนเอง!!!
เป็นอย่างที่เป็น...นี่แหละตัวฉันเอง!!!
.......................................
คนส่วนมากมักจะรักตนเอง ทำอะไรก็ต้องคิดถึงตัวเองไว้ก่อน
ถ้าทำแล้วมีความสุขก็มักไม่รีรอที่จะทำ ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ดี แต่จะดีกว่า ถ้าก่อนที่จะสุขนั้น...เราลองใคร่ครวญว่า ความสุขของเราทำให้คนอื่นทุกข์หรืเปล่า !!! สุขบนทุกข์ของผู้อื่นเป็นเรื่องเศร้า ถ้าเอาใจเขามาใส่ใจเรา ลองคิดถึงช่วงเวลาที่คน-
อื่นมีความสุขบนความทุกข์ของเราบ้าง เราคงไม่ต้องการความ
สุขแบบนั้น
สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ ทำให้ใจของเรามีความละเอียดอ่อน
ความละเอียดอ่อนไม่ใช่ความอ่อนแอ คนที่ละเอียดอ่อนมักเข้มแข็งและมั่นคง ในทางตรงข้ามคนที่มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นส่วนมากจะเป็นคนที่ใจหยาบ คิดว่าตนเองเข้มแข็ง แต่ที่จริงแล้ว...อ่อนแอ...กลัวความไม่มั่นคง
...น่าสงสาร...
ดังนั้น...อย่าให้ความสุขของคุณทำร้ายใครเลย

1...รอยเท้าบนผืนทราย!!!
2...อีกฝั่งของท้องฟ้า!!!
3...ความผูกพัน(ซื้อความรักไม่ได้)
4...ดอกราตรี
5...จ้องตากับความเหงา

[ ของแต่ง hi5 เพียบเลย]

...จันทร์พันดาว...

ท้อได้แต่อย่าล้ม...
คนแพ้ย่อมเรียนรู้จากการพ่ายแพ้...และพยายามแก้ไข
"All that glitters is not gold"